Ik wil mezelf geen pijn doen, dat doet zo”n zeer.

14 november 2011
By on 20:18 | Ik wil mezelf geen pijn doen, dat doet zo”n zeer. | 0
Gisterenavond weer geknapt. Voor de zoveelste keer is het naar bed brengen van Anouk een lang verhaal. Anouk is altijd tijd aan het rekken. Ze wordt ook brutaler in haar houding en praten. Ik ben er zo klaar mee dat er iets knapt. Ik loop naar beneden en voel mijn hele lichaam gespannen. Begin te vloeken en gooi met een kussen. Als ik op de bank zit zet ik voorzichtig mijn bril af omdat ik weet dat ik hem anders kapot gooi. Op de bank probeer ik rustig te worden en zolang ik stil zit gaat het goed. Denk ik… In een ogenblik heb ik mijn haren op mijn hoofd vast en trek zo hard als ik kan. Niemand komt me vasthouden. Ik ga naar boven, naar bed. Niet veel later wordt ik wakker van een knuffel van Remon. Ik voel me versuft, mijn hele lichaam doet zeer. En ook bovenop mijn hoofd doet het pijn. Als snel val ik weer in slaap.
De volgende dag word ik gebroken wakker en het voelt alsof ik een zware denken op me heb liggen.
Heel even lijkt het ’s ochtends weer te escaleren. Ik ga gelijk met de hond naar het park om te wandelen. Heel veel beter gaat het niet.
Waar het vandaan komt? Moe, weinig tijd voor mezelf, weinig tijd met Remon, puberende Anouk. Ik ben der klaar mee dat ik zo kan omslaan. Slik medicijnen, ben begonnen met hardlopen en dan gebeurt dit.
-Wat krop ik op, hoe kan ik dit anders uiten?
- Ik wil mezelf geen pijn doen, dat doet zo”n zeer.
09-10
Ik heb zo’n hekel aan mezelf. Wil mijn benen breken omdat ze zo’n zeer doen. Mijn haren uit mijn hoofd trekken want mijn hoofd doet zo’n zeer.
Ik hou niet van mezelf. Kan het zo voorstellen dat Remon genoeg van me heeft. Het enige wat ik wil is slapen. Ik heb zo’n hekel aan mezelf. Ik wil me eigen ik weer terug Ik wil weer zijn wie ik ook kan zijn. Hier heb ik zo’n genoeg van. Ik hou zoveel van Remon en Anouk en zo weinig van mezelf.Ben maar naar beneden gegaan in plaats van op bed blijven liggen. Misschien voel ik me wat beter.
Kopje thee en t.v.

Masker

23 augustus 2011
By on 11:05 | Masker | 0

Na aanleiding van mijn therapiesessie vanochtend met de groep even dit onderstaande stukje. Iets wat ik op de Spw opleiding voor gedragen heb.
Ik heb het origineel niet meer, maar volgens mij zit ik er niet ver vandaan.
Vroeger had ik een enorm masker, eerder een muur en harnas in xe9xe9n.
Met dit gedicht, aangepast met tekst uit twee liedjes van Marco Borsato, heb ik een begin gemaakt aan het eind van mijn masker.

 

Ik heb een masker opgezet,
en als mijn  vrienden er om vragen zeg ik dat het heerlijk is.
Ik lieg als ze aan me vragen hoe het gaat
Want niemand hoeft te weten,
hoe kwetsbaar en hoe klein,
hoe angstig en verlegen ik af en toe kan zijn.

Ik kan het niet laten gaan
al zeg ik dat het beter is.
Ik heb alles geprobeerd
alles om het te vergeten.
Ik kan het gewoon niet aan.

 

Ik heb mijn masker afgezet,
en als mijn vrienden erom vragen dan zeg ik dat het heerlijk is.
Ik speel nu geen spel,
jullie mogen me zien zoals ik ben,
maar bang maakt het me wel.

Ik zet mijn masker af,
en hoop dat jullie dan zien,
dat ik gewoon een joker was die lacht om zijn verdriet.

Ik zet mijn masker af,
en heb geen muren meer.  
Want iedereen mag  weten,
hoe kwetsbaar en hoe klein,
hoe angstig en verlegen,
Ik af en toe kan zijn

zoveel.

21 juli 2011
By on 19:19 | zoveel. | 0

Zoveel gebeurt er de laatste tijd en zo weinig heb ik er over geschreven.
Zoveel vragen heb ik in mijn hoofd, en zo weinig heb ik er gesteld.

Ik ga kijken hoe ik het ga brengen hoe ik het zal schrijven, maar eerst moet mijn hoofd leeg.

Een vriend

25 mei 2011
By on 09:39 | Een vriend | 0

Ik ken het uit mijn hoofd, en zeg het heel vaak hardop. Het is iets wat me altijd gerust gesteld heeft, maar waarom nu niet?

je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het erop aan komt
voor je bidt en voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas kun je zeggen:
ik heb een vriend

Misschien omdat ik aan het einde zeg:
Wat als ik dat niet heb, wat als ik dat niet voel:

Nooit geweten dat het lied een twee couplet had:

als je iemand hebt
die alles met je deelt
de tafel en het bed
xe9xe9n die nooit verveelt
als je iemand hebt
die al je zorgen heelt
weet je wat dat zeggen wil
weet je wat dat scheelt?

Ik weet wat het scheelt,
Ik weet waar ik zou zijn zonder hem.
Maar toch doet het pijn dat ik naast hem zo alleen ben…..

je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het erop aan komt
voor je bidt en voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas kun je zeggen:
ik heb een vriend

Waarom kan ik niet blij zijn met dat wat ik heb?
Waarom….

Waarom…..

Het doet pijn…

23 mei 2011
By on 19:54 | Het doet pijn… | 0

Het doet pijn om te zien hoeveel verdriet mijn meisje heeft.
Het doet pijn om te horen wat ze zegt.
Het doet pijn om mezelf te herkennen in haar.

Mijn kleine meisje bijna 7 jaar, moet het verdriet dragen van een volwassen vrouw.
Ik kan het niet meer, ik ben op.
Ik kan niet voor een ander zorgen, ik kan niet eens voor mezelf zorgen.

Ik hou van haar meer dan ik kan zeggen.
Ik hou van haar meer dan van wat ook,
Ik hou van haar waarschijnlijk meer dan van mezelf.

Ik wil zo graag dat ik morgen wakker wordt,
En dit alles 1 grote nachtmerrie is.
Dat we samen kunnen zijn zonder ruzie te maken.
Dat we samen kunnen zijn en echt lol hebben.

Het doet pijn om te zien wat ik kapot maak,
Het doet pijn om te zien hoe hard ze moet vechten.
Het doet pijn om te zien wie ik ben.